Jestem doktorem filozofii (pracującym naukowo na Uniwersytecie Jagiellońskim), coachem i praktykiem Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Prowadzę coaching i procesy rozwojowe w oparciu o metody ACT.
Psychologią byłem zainteresowany od dawna. W szkole, przez około sześć lat trenowałem łucznictwo sportowe, doświadczając na własnej skórze emocji i wyzwań typowych dla młodego sportowca, od presji związanej z udziałem w zawodach wysokiej rangi, po konieczność godzenia treningów z nauką. Kończąc liceum myślałem o studiowaniu psychologii i skoncentrowaniu się na psychologii sportu, ale ostatecznie stanęło na filozofii, w której zawsze pociągała mnie możliwość zadawania najbardziej fundamentalnych pytań, bez ograniczeń, które wiążą się z uprawianiem dyscyplin szczegółowych.
Tematyka psychologiczna pozostawała mi jednak bliska. W pracy filozoficznej zajmowałem się głównie tak zwaną filozofią umysłu, która nieco bardziej abstrakcyjnie niż psychologia stara się odpowiedzieć na te same pytania: Czym jest umysł? Jak nasze przekonania wpływają na odbiór rzeczywistości? Jaka jest natura i rola emocji? Czym jest ludzka tożsamość?
Najistotniejszy przełom nastąpił jednak we wrześniu 2019 roku. Miałem wtedy przed sobą ostatnie półtora roku na “dopisanie” doktoratu z filozofii, który realizowałem na Uniwersytecie Barcelońskim, resztki energii i niemal zero motywacji. Dodatkowo mnóstwo niepokoju związanego z tym jak potoczy się moja dalsza kariera naukowa; czy i na jakim uniwersytecie uda mi się potem znaleźć pracę?
To wtedy w moje ręce trafiła książka “Wyzwolony umysł” Stevena Hayes’a, stanowiąca doskonałe wprowadzenie do ACTu. Ta lektura i sznur kolejnych ciągnący się do dzisiaj, pozwoliły mi uświadomić sobie trzy sprawy.
Po pierwsze, jak sugeruje ACT, dla mojej motywacji bardzo istotne jest robienie tego, co uznaję za ważne. Istotną częścią mojego problemu z dopisywaniem doktoratu był brak poczucia, że temat, który w nim poruszałem jest wystarczająco ważny. To rozpoznanie uratowało mnie przed wypaleniem zawodowym, na progu którego wtedy stałem.
Po drugie, założenia leżące u podstaw różnych podejść psychoterapeutycznych, w tym ACTu, to fascynujący i ważny temat, któremu chciałem przyjrzeć od strony filozoficznej. Ten plan udało mi się zrealizować już dwa lata później, kiedy najpierw dostałem możliwość pracy nad zagadnieniami z zakresu filozofii psychiatrii jako post-doc na Uniwersytecie Jagiellońskim, a krótko potem mój własny grant badawczy finansowany przez Narodowe Centrum Nauki poświęcony terapeutycznej roli samorozumienia.
Po trzecie, rozpoznałem wtedy, że chcę swoją pracę badawczą łączyć z pracą z ludźmi, w szczególności ze studentami, doktorantami, akademikami, i innymi osobami, które stoją przed wyzwaniami związanymi z wyborem ścieżki kariery, albo mierzą się z trudnościami, które się na niej pojawiły (jak choćby wypalenie zawodowe, perfekcjonizm, prokrastynacja, niskie poczucie własnej wartości, lęk przed utratą szans (tzw. FOMO), itp.). Dziś mam szczęście robić to, wykorzystując swoją wiedzę, umiejętności i doświadczenia do prowadzenia coachingu i procesów rozwojowych w oparciu o metodologię ACT.
Staram się, żeby współpraca ze mną była procesem pełnym wsparcia, otwartości i zrozumienia. Zależy mi, aby moi klienci czuli się komfortowo i mieli przestrzeń do autentycznego wyrażania swoich myśli i emocji. Stawiam na bezpieczną, pełną zaufania relację, która sprzyja odkrywaniu tego, co najważniejsze dla Ciebie.
Każdy człowiek posiada w sobie ogromne zasoby, które można aktywować w procesie coachingu. Moim zadaniem jest pomóc Ci je odkryć i wykorzystać w najlepszy dla Ciebie sposób. Podążam za Tobą, słuchając i wspierając w odkrywaniu Twojej wewnętrznej siły.
Choć w coachingu pracujemy nad osiąganiem konkretnych celów, nasz umysł nie jest podzielony na „przegródki”, takie jak życie zawodowe, relacje, życie osobiste, hobby, itp. Nasze doświadczenia się przenikają. Dlatego zawsze jestem otwarty na patrzenie szerzej i wspólne przyglądanie się temu, co dla Ciebie istotne.
W pracy korzystam przede wszystkim z narzędzi ACT, czyli terapii Akceptacji i Zaangażowania. ACT koncentruje się na budowaniu elastyczności psychologicznej, która pomaga lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami i sytuacjami, jednocześnie kierując się tym, co dla nas naprawdę ważne.
Wierzę, że dzięki mojej wiedzy filozoficznej, w trakcie naszej pracy będę w stanie proponować Ci nowe, ciekawe perspektywy. Jednak ACT to przede wszystkim uczenie się o sobie przez doświadczanie i eksperymentowanie — przez akceptowanie tego, co trudne, żeby osiągać to, co ważne. Dlatego zawsze będziemy szukać sposobów, żeby przechodzić od „główkowania” do zaangażowanego działania.
W takcie naszej pracy pomogę Ci w rozpoznaniu co jest dla Ciebie ważne oraz trenowaniu umiejętności umożliwiających działanie w zgodzie z Twoimi wartościami.
Pracuję indywidualnie z:
Jako filozof prowadzący badania w zakresie filozofii psychiatrii, psychoterapii i szeroko pojętego zdrowia psychicznego, ciągle pogłębiam swoje zrozumienie tego: Na czym polega dobrostan psychiczny i jak najlepiej go wspierać? Jakie formy przybiera cierpienie psychiczne i jak możemy starać się mu zaradzić? Jakie są podobieństwa i różnice między różnymi tradycjami psychoterapeutycznymi? Czym psychoterapia różni się od coachingu? Itp.
Artykuły na te tematy publikowałem w wiodących czasopismach naukowych, American Journal of Bioethics, Synthese, Topoi, czy Frontiers in Psychiatry. Referaty związane z tą tematyką wygłaszałem między innymi na konferencjach i seminariach w Cambridge, Lancaster, Granadzie, Lipsku, Tilburgu, Montrealu, Birmingham, Wiedniu i Nowym Orleanie. Na Uniwersytecie Jagiellońskim prowadzę autorskie seminarium „Filozofia psychiatrii” przeznaczone dla studentów studiów magisterskich na kierunku Kognitywistyka. Omawiane przez nas teksty dotyczą najbardziej podstawowych zagadnień związanych z istotą dobrostanu psychicznego oraz praktyk jego przywracania i umacniania.
Ponadto pełnię obecnie funkcję członka Komisji Etyki ACBS Polska (czyli stowarzyszenia, które zajmuje się w Polsce między innymi rozwojem i promocją ACT). W ramach działań Komisji pracuję nad określeniem standardów etycznych, które mają obowiązywać wszystkich terapeutów i coachów ACT. Praca w Komisji stanowi dla mnie równocześnie doskonałą okazję do ciągłej refleksji i klaryfikacji zasad etycznych i ideałów, którymi chcę kierować się we własnej pracy z klientami.
Swoją pracę coachingową poddaję regularnej superwizji.
„Nauczyć się, na które pytania nie da się odpowiedzieć, i nie odpowiadać na nie: ta umiejętność jest najbardziej potrzebna w czasach lęku i ciemności.” — Ursula K. Le Guin
