Empatia
To uważność na emocje drugiej osoby i gotowość do towarzyszenia jej bez oceniania. W pracy i w życiu traktuję empatię jako przestrzeń, w której można po prostu być – w kontakcie, z akceptacją i zrozumieniem.
Jestem psycholożką oraz psychoterapeutką kontekstualno-behawioralną w trakcie certyfikacji.
Pracuję z osobami dorosłymi, które zmagają się z trudnościami emocjonalnymi, stanami lękowymi, obniżonym nastrojem, uzależnieniem czy trudnościami w relacjach.
Bliska jest mi również praca z osobami starszymi – wierzę, że troska o zdrowie psychiczne jest ważna w każdym wieku.
Moje doświadczenie
Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie SWPS w Poznaniu oraz studia podyplomowe „Geriatria i gerontologia z elementami opieki paliatywnej” na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.
Swoje doświadczenie kliniczne zdobywałam m.in. w szpitalu HCP w Poznaniu na oddziale podwójnej diagnozy oraz w Szpitalu Psychiatrycznym „Dziekanka” w Gnieźnie na oddziale leczenia uzależnień.
Aktualnie jestem na drugim roku czteroletniej Szkoły Psychoterapii Kontekstualno-Behawioralnej Akademia ACT.
Prowadzę również ćwiczenia z neuropsychologii dla studentów Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa, co pozwala mi łączyć praktykę kliniczną z działalnością dydaktyczną.


Od zawsze byłam bardzo ciekawa drugiego człowieka. Z łatwością przychodziło mi wyczucie emocji innych osób i wczuwanie się w ich sytuację. W pewnym momencie uznałam, że przekształcenie tej wrażliwości w drogę zawodową może stać się moim poczuciem celu i misji.
Na własnej skórze doświadczyłam, jak ogromne znaczenie może mieć kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą w trudnych momentach życia. To właśnie z wdzięczności i z fascynacji tym, jak bardzo taka relacja może pomóc, zrodziło się we mnie marzenie, by również wspierać innych.
W pracy korzystam z metod zaczerpniętych z terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) oraz terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), dobierając je do indywidualnych potrzeb i tempa pacjenta.
Podczas sesji łączę uważność z łagodnością, ale również humor i lekkość, gdy jest na to przestrzeń, lub ciszę i spokój, kiedy to bardziej wspiera proces. Sięgam po elementy psychoedukacji, gdy czuję, że może to wesprzeć proces terapeutyczny. Staram się tłumaczyć złożone tematy w sposób prosty, obrazowy i metaforyczny – tak, by były bliskie codziennemu doświadczeniu i łatwe do zastosowania w praktyce.
Ważne jest dla mnie wspieranie pacjentów w budowaniu elastyczności psychologicznej – zdolności do życia w zgodzie z własnymi wartościami, także w obliczu trudnych emocji.

Podejście ACT (terapia akceptacji i zaangażowania) zmieniło moje zawodowe spojrzenie na psychologię.
Na piątym roku studiów, podczas półrocznego fakultetu z tego nurtu, odkryłam, że istnieje sposób pracy, który jest mi szczególnie bliski – łączący uważność, autentyczność i empatię. Wcześniej myślałam raczej o prowadzeniu zajęć, warsztatów lub pracy naukowej, jednak kontakt z ACT sprawił, że po raz pierwszy pomyślałam o pracy terapeutycznej.
Pierwsze doświadczenia w prowadzeniu warsztatów ACT zdobyłam w Szpitalu Psychiatrycznym w Gnieźnie, na męskim oddziale leczenia uzależnień. Pomimo początkowych trudności w nawiązaniu kontaktu z uczestnikami, w trakcie spotkań pojawiło się realne zaangażowanie i otwartość ze strony pacjentów. To doświadczenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że ACT jest podejściem skutecznym i uniwersalnym – nie tylko dla osób szczególnie wrażliwych jak wcześniej mi się wydawało.
Dziś w pracy z pacjentami widzę, jak praktyka uważności, kontakt z chwilą obecną, oddech i łagodność wobec siebie realnie wspierają proces zmiany.
W przyszłości chciałabym prowadzić zajęcia dla seniorów – wspomagające funkcje poznawcze i wykonawcze, z elementami ACT, ponieważ mam poczucie, że szczególnie ta grupa wiekowa może czerpać z nauki bycia „tu i teraz”.
Regularnie uczestniczę w superwizjach indywidualnych, superwizjach grupowych oraz uczę się w szkole psychoterapii Akademia ACT.
Poza praktyką kliniczną mam doświadczenie badawcze i naukowe – od kilku lat pracuję jako specjalistka ds. badań społecznych i rynkowych, a wcześniej przez ponad dwa lata prowadziłam badania EEG w Laboratorium Neuronauki i Emocji w Poznaniu, koncentrując się na funkcjonowaniu emocji i mózgu.
Pracuję z osobami dorosłymi oraz starszymi.
